Vandaag stonden Jitse en mama in De Standaard, naar aanleiding van de week van de borstvoeding.
Je kan het hele artikel nalezen op de website van de krant ofwel kan je hier een pdf-versie downloaden.
Na een dieet van slapen en drinken en acht uur onder de zonnebank, was Jitse gisterenavond opnieuw wat beter op krachten. Van de 300 gram die ze de eerste drie dagen verloren heeft, kwam er op de vierde dag alweer 100 gram bij. Onze dochter is een flinke drinker!
Om half vijf mochten we gisteren naar huis vertrekken. Beetje spannend wel. Ons huis is nog steeds in werfstadium, dus moesten we nog snel een en ander reorganiseren om enkele kamers “babyvriendelijk” maken.
Jitse zelf ligt er niet van wakker en de eerste nacht is dan ook vlot verlopen. Zojuist is de vroedvrouw ons thuis komen bezoeken voor een checkup, en ons meisje is alweer 170 gram bijgekomen. Dus: 270 gram op twee dagen! Nog twintig gram te gaan en dan zitten we weer op het geboortegewicht. Dat is goed nieuws, want nu mogen we om de drie uur borstvoeding geven!
Onze nachtrust is daar bijzonder blij mee.
Drie dagen oud, en onze dochter ligt al onder de zonnebank.
Dat belooft voor later!
Zondagavond om 18u35 is Jitse geboren! Een gezond meisje van 50 cm groot en 3043 gram. Een schattig pluimpje.
Ondertussen stellen we het allemaal goed. Jitse drinkt vrij vlot aan de borst, mama is wat moe maar intens gelukkig en papa heeft de eerste vuile pampers al ververst. Uiteraard is iedereen welkom om ons te bezoeken in’t Sint-Vincentiusziekenhuis op kamer 212, of later (na een seintje) bij ons thuis.
Op dit moment zijn we nog lekker zwanger en wachten we in spanning op de geboorte van ons dochtertje. Tot nog toe zijn wij – buiten de gynaecoloog, enkele vroedvrouwen en een dame van bij de bank- de enigen die weten dat het een meisje wordt. Nog minder mensen weten dat ons meisje Jitse zal heten. Het is héél grappig hoe sommige mensen er rotsvast van overtuigd zijn dat het een jongen is en hoe er hevig gespeculeerd wordt, maar wij houden de lippen stevig op elkaar!
Terwijl we wachten op ons wondertje, wordt onze slaapkamer in sneltempo gereed gemaakt, wordt hier grondig gepoetst aan een minder snel tempo, worden kleertjes gewassen en wordt er vooral veel gefantaseerd over de toekomst.
Hoe zal ze eruit zien? Zou ze al veel haar hebben? Welke kleur dan? En hoe zou ze lachen? Hoe klinkt haar stem? We zijn zo benieuwd en beginnen stilletjes aan een beetje ongeduldig te worden! Liefst nog een weekje wachten, zodat de schilder- en vloerwerken in de kamer helemaal zijn afgerond en dan zijn we helemaal klaar voor ons Jitske!
