Jitse Van Ballaer

…besloot Jitse dat ze voortaan zelf wel beslist wanneer de nekspiertraining gedaan is:

Nekspiertraining is saai. Ze houdt dat hoofd wel 15 minuten recht, weet je.

Na twee weken stilte, een uitgebreide update ter uwer entertainment.
Jitse, het leven zoals het is.

Onlangs zijn we nog eens langs de kinderkeuring gepasseerd. U kent dat wel. Meten, wegen, groot nazicht. Alles was vrij goed. Jitse is nog altijd enorm sterk. Na “we zullen eens kijken of ze haar hoofdje al een beetje kan opheffen”, deed ze zes pushups. Knappe prestatie voor een kind van twee maand oud. Twee maand al. Hola, dat vliegt voorbij.

Maar goed, Kind en Gezin dus. De dokteres merkte een lichte hartruis op en gaf ons de raad om dit goed op te volgen. Volgens betrouwbare bronnen (lees: Google) komt dit wel vaker voor, en verdwijnt dit in veel gevallen ook spontaan. We maakten er ons dan ook niet nodeloos ongerust over, maar toch. Het blijft het hart van je kind.

Vorige week zijn we langs de kinderarts geweest voor verder onderzoek. Na een luisterbeurt stelde die ons meteen gerust. Jitse heeft geen hartruis. Haar hart klopt gewoon… hard. En dat kan geen kwaad, verre van zelfs. Het is een sterk hart. Alleen trekt het zo goed samen dat het sommige dokters van de wijs brengt.

De kinderarts heeft ook een echografie gedaan en gaf daarbij uitvoerig uitleg. Opnieuw was zijn besluit: sterk en gezond. Hebt gij al eens een kinderhart vanbinnen gezien? Wij wel. Jitse heeft het schoonste hart van de wereld en omstreken. Minstens.

Voor de rest is alles pampergeur en maneschijn. Soms nog iets te veel maneschijn, maar het kon erger. De laatste tijd beleven we meer en meer nachten in blokken van 5 à 6 uur. Voor niet-ouders: ja dat is lang.

Soms ook iets te veel pampergeur, trouwens. Wij dachten dat het een grap was dat baby’s tot aan de nek konden kakken. Niet dus. Ook bij Jitse hing er stront aan de knikker. Iemand een idee hoe je dit ooit proper krijgt?

Om af te sluiten, nog twee tips voor toekomstige ouders. Gratis en voor niks.

Tip één: als uw baby niet graag in bad gaat, koop dan een TummyTub. Dat is écht lollig.
Tip twee: als uw kind zichzelf ‘s nacht wakker houdt met arm- en beengezwaai, koop dan een slaapzak van Puckababy. Het werkt echt.

Zo groeit ons Jitse. Niet alleen qua lengte en gewicht (momenteel 4960g trouwens), maar ook qua “kunnen”. Ze wordt elke dag steviger, tovert elke dag meer schitterende lachjes, maakt elke dag meer geluidjes en is meer en meer gefascineerd door haar omgeving. Haar favoriete spelletje: mama fluit mee met de muziek van haar mobieltje.

Tot ons aller groot jolijt gaat het ondertussen ook opmerkelijk beter met de krampjes! De oorzaak is zelfs achterhaald: te grote druk op mijn pijpleidingen, dus teveel melk ineens voor zo’n klein meisje, dus veel de borst loslaten, met als gevolg: een overdaad aan lucht in haar gestel. De oplossing: even afkoppelen als de melk toeschiet en véél boertjes laten. Dat kan Jitse bijwijlen zeer luid, zo luid dat de papa een keer rechtvloog in bed en zich afvroeg “wat dat was?” De krampen beperken zich nu meestal tot de vroege ochtend, om dan – na veel gekreun, gestamp, geprot en een knalrood gezicht- het pand reejskakgewijs te verlaten. In een hoeveelheid waar pampers niet op voorzien zijn, trouwens.

Ook het slapen lukt beter, na een periode van ware terreur. Ze begint een beetje door te hebben dat wij ‘s nachts geen zin hebben om te spelen of met haar rond te huppelen. Zeker geen 2 à 3 uur lang. Voortaan wordt ze strak ingepakt, zodat haar armpjes ook niet meer wild in ‘t rond kunnen zwieren als ze slaapt en ook dat schijnt veel effect te hebben.

Je hoort het: al bij al is het dikke fun ten huize Van Ballaer. Ons Jitse is een superschattig drolleke en we zien haar doodgraag!