Ze kruipt supersnel:
Voor de camera luisterde ze voor één keer wel als we zeggen dat iets niet mag. Typisch! 
(Ah en let niet op de rommel enzo, wij zijn nog niet georganiseerd in onze nieuwe living en wij zijn in volle verbouwingen.)
Ze heeft het spetsen ontdekt:
Gelukkig hebben we over een dikke maand een gloednieuwe badkamer en kan Jitse in het grote bad haar gang gaan.
Toen ik daarstraks vertrok in de crèche en bij het buiten gaan naar haar zwaaide, stak Jitse haar armpje in de lucht en zwaaide terug. En toen sprong mijn moederhart op van plezier en was heel mijn dag al perfect geslaagd.
Ze is zooooo lief en schattig!
Jitse is de vrolijkste meid van de wereld, dat kan bijna niet anders. Ze doet niets dan lachen en andere mensen aan het lachen maken met haar zotte kuren. Op de tram deze week bezorgde ze de passagierster naast ons nog de slappe lach. Ik hoor mensen rondom ons altijd fezelen: “zie hoe schattig dat baby’tje” “kijk hoe ‘n guitig snoetje dat kindje heeft!”. Jitse lacht naar iedereen die haar aankijkt, en als je niet terugkijkt blijft ze je aanstaren tot je haar blik hebt gekruist. Vooral andere kindjes hebben enorm veel succes bij Jitse, ze is er helemaal door gefascineerd. Een echt sociaal meisje!
Verder zijn er ondertussen nog enkele belangrijke mijlpalen bereikt:
* Ze wordt niet meer hysterisch als we haar neus spoelen met fysiologisch water. Echt, het kan haar niks meer schelen, ze vindt het allemaal prima. Wij omschrijven dit als een wonder.
* Ze gaat OVERAL aan rechtstaan en probeert zelfs haar eerste stapjes al uit. Soms vergeet ze wel dat ze haar evenwicht nog niet kan houden als ze zich loslaat en we zien haar dus vaak als een plank omvallen. We gaan daar nog mee afzien, ik voel het al.
* Ze heeft voor het eerst sinds ze tanden heeft gebeten bij het borstvoeden. De moeder kan u vertellen dat dat zeer pijnlijk is. Jitse was erg onder de indruk van mijn felle reactie en ik hoop dat ze daarmee geleerd heeft dat zoiets “not done” is.
* Haar eerste oorontsteking is een feit. Geen antibiotica gelukkig, want ze maakt geen koorts en dus wil de kinderarts het haar zelf laten oplossen… een sterk meisje!
Ze heeft het trouwens ook al héél goed door wanneer ze iets doet dat niet mag. Als ze naar de gitaar van haar papa kruipt blijft ze vlak ervoor even stilzitten en kijkt dan met de meest ondeugende blik achterom tot je zegt “néé Jitse, dat mag niet!”.
En dan lacht ze nog harder en vliegt erop af. Hoog tijd om haar wat lesjes te leren!
Ik ga voooooor…. euhm… HET LINTJE VAN DE KODAK!!!
Hevigst dus, zonder twijfel. En zotst!!
Jitse heeft het kruipen helemaal onder de knie tegenwoordig. Ze blijft niet meer braaf in de buurt van haar speelmat, heel de woonkamer behoort nu tot haar terrein. Als ze in de verte iets ziet dat ze leuk vindt, tovert ze een grote glimlach naar boven en schiet ze als een pijl vooruit! We kunnen haar echt geen seconde meer uit het oog verliezen. Jitse trekt zich nu ook overal aan op: aan de salontafel, aan de wasmanden, aan de luidsprekers, aan de zetel, in haar bedje, aan de kasten,… niet te stoppen!
Elke dag staat er in haar over-en-weer-schriftje van de crèche ongeveer hetzelfde: “heel actief geweest”, “zotte toeren uitgehaald”, “veel actie op de speelmat”, “is altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen”,…
De Wendy noemt Jitse “motorisch het meest ontwikkelde kind van 7 maanden dat ze op de 7 jaar dat ze daar werkt heeft gezien” Wij blinken van trots natuurlijk! Maar af en toe zou het ook wel wat minder mogen zijn, want zo’n overactief kindje kan ook best vermoeiend zijn!
Maar die vermoeidheid komt wellicht het meest van onze -nog steeds- zwaar onderbroken nachten. Gemiddeld wordt Jitse nu 3 keer per nacht wakker, tot soms 5 keer. We weten niet echt hoe het komt, waarschijnlijk een combinatie van factoren. Ten eerste is ze al meer dan een maand verkouden, met een hoestje waar ze vaak van wakker wordt. Ze is ook volop tandjes aan het krijgen: de tweede is er nu bijna door. Tussendoor heeft ze ook regelmatig ontstoken oogjes. En we denken, na overleg met de dokter, dat ze misschien toch wel echt honger heeft ‘s nachts.
Ze krijgt nog steeds borstvoeding, maar sinds ik terug ga werken is de melkproductie al een pak verminderd. Ik kolf nu ‘s middags met moeite nog 140ml af, waar ze dan de hele volgende dag mee verder moet. Soms geven ze haar in de crèche een klein beetje flesvoeding bij, in de late namiddag. Als ik thuis kom, wil ze direct aan de borst en drinkt ze twee borsten leeg, ik schat dus weer een 140ml. Niet veel later gaat ze in bad en direct in bed, waar ze dan ook nog eens twee borsten drinkt. Veel zal dat niet zijn op die moment, ik denk max 60ml. Blijkbaar drinken kindjes die de fles krijgen 2 à 3 flessen van 210ml per dag en die melk is veel zwaarder dan borstmelk… Als je dat vergelijkt is het niet verwonderlijk dat Jitse ‘s nachts nog veel wil drinken natuurlijk.
Daarom krijgt ze nu vlak na haar badje een flesvoeding bij, die we qua hoeveelheid langzaam opbouwen. Ze kan nu ook van een speen drinken, dus ik durf nu de borstvoeding verder afbouwen (nu weet ik zeker dat ze haar zuigbehoefte nog kan bevredigen met een flesje). Over een week ga ik stoppen met afkolven op het werk en wil ik Jitse dus enkel nog ‘s morgens en ‘s avonds aan de borst laten drinken. Hopelijk kunnen we dat dan nog lang volhouden, want het blijft wel heel gezellig.
We hopen héél hard dat de nachten gaan verbeteren als Jitse meer “verzadigd” kan gaan slapen, want we hebben er enorm veel behoefte aan! Enorm. Veel.
Maar laat één ding duidelijk zijn: Jitse is en blijft ons allerliefste wondertje, hoe vermoeiend ze ook kan zijn. Ze is ons bolletje geluk, een droom om bij thuis te komen. We lachen ons een breuk met haar zotte snoeten en haar gekke kuren!
Wat wij heel grappig vinden, is dat ze helemaal is zoals ik haar mij tijdens mijn zwangerschap had voorgesteld: een leuke, zotte, coole meid. En hevigst. En zotst.
Kijk maar:
En ik probeer zo snel mogelijk eens vast te leggen hoe het hier momenteel aan toe gaat!
