Ons Jitske, daar valt wat over te zeggen de laatste tijd. En gezien ik haar blog niet echt onderhouden heb de laatste maanden weet ik bijgod niet meer waar te beginnen. Waardoor ik het schrijven maar blijf uitstellen… inderdaad, vicieuze cirkel en al.
Soit. Groot nieuws: we hebben een school voor Jitse!!! Gezien wij in Antwerpen wonen is dat iets om te vieren, dat kan ik je verzekeren. Er zijn namelijk nog véél kindjes die nergens terecht kunnen op dit moment. We kregen onze derde keuze toegewezen, wat we wel hadden verwacht, dus we zijn echt heel blij en opgelucht. Het schooltje is hier nog geen 500 meter vandaan, ze hebben een prachtige kloostertuin, een nieuwbouw voor de kleuters en keilieve juffen… we zien absoluut het wel zitten daar.
Die eerste schooldag, die zal er rap zijn want wat gaat super snel en wat- wordt-ons-Jitske groot! Letterlijk ook absoluut. Ze is zelfs goed bijgekomen ineens en weegt nu meer dan 11 kilo, hoera hoezee! Haar haartjes zijn op enkele weken tijd hard gegroeid, met (soms) heerlijke krulletjes erin en nu draagt ze dus ook af en toe een speldje of wil ze een staartje. Een echt mooi meisje (dat kan ze zelf ook erg zelfverzekerd zeggen)! Ze is er énorm fier op en wij vinden haar uiteraard het toppunt van schattigheid.
Wat ook zeer schattig en vermakelijk is, is haar gekwetter. Hele verhalen kan ze vertellen en ze zegt àlles na. Alles. Wij hebben een papegaai in huis, I tell you. Ze begrijpt SUPER veel en kan zichzelf al heel goed uitdrukken. Momenteel noemt ze wel alle oude of kalende mensen “Opa” (zoals haar overgrootvader) en alle mevrouwen zijn ook een meneer, wat soms gênant is, want ze roept en wijst en dus naar iedereen.
Thuis speelt Jitske héél graag met haar popjes. Ze moeten meestal slapen, dus ze krijgen kusjes, worden met veel liefde ondergestopt, ze worden gewiegd en er wordt voor gezongen. Na 10 seconden moeten ze terug opstaan en dan begint het weer opnieuw. Er is geen twijfel over mogelijk dat Jitse een heel lieve en toegewijde zus wordt.
Andere favoriete bezigheden zijn: duplo (we gaan altijd voor de hoogste toren van de wereld), springen van gestapelde grondpuzzelstukken, naar de wipwap gaan in de speeltuin, in de zandbak spelen, soep maken met haar keukengerei. Ze kan soms ook echt heel lang aan haar tafeltje zitten met haar wasco’s en kribbelt het ene blad na het andere vol. Een heerlijkheid om haar bezig te zien.
Uiteraard is Jitse lang niet altijd even schattig en heeft ze ook geregeld zeer uitgesproken peuterkuren. Ze deelt bevelen uit, roept “NEE MAMA NEE” of “NEE PAPA NEE” als wij iets doen wat haar niet aanstaat en ze wordt héél boos of verdrietig als ze haar goesting niet krijgt. Meestal volstaat het gelukkig om haar gedachten op iets anders te zetten, maar soms is het toch echt wel vermoeiend en kan het een serieuze domper zijn op ons humeur hier thuis.
Maar laat er geen twijfel over bestaan: over het algemeen is ze heel gemakkelijk en superlief. Ons grootste geluk, een heerlijkheid in huis! Als ons tweede een beetje op haar lijkt, mogen we ons beider pollekes kussen. Al hoop ik op stiekem op een net iets vlottere doorslaper 
