Jitse Van Ballaer

Goed! Zeer goed!!

Deze zwangerschap laat ik mij begeleiden door een vroedvrouwenpraktijk. Niet omdat ik mijn gynaecoloog niet vertrouw, maar wel omdat ik de aanpak van een vroedvrouw toch net iets persoonlijker, rustiger en dus aangenamer vind. Ik hoop daarmee mijn bloeddruk ook onder controle te kunnen houden, want dat was met de zwangerschap van Jitse toch wel een klein probleempje. Ik werd altijd super zenuwachtig bij de gynaecoloog waardoor ik bij hem altijd een hoge bloeddruk had, waardoor hij dan weer dacht dat ik een lichte zwangerschapsvergiftiging had. Ik moest dus medicatie nemen en zou zelfs ingeleid worden, om iets wat ik (volgens mij) totaal niet had. Gelukkig beviel ik spontaan de dag voor het in gang gezet zou worden! Zo’n toestanden hoop ik deze keer dus te kunnen vermijden en ook vandaar: de vroedvrouw!

Tot nog toe gaat alles perfect. Niet al te veel last gehad de eerste maanden: zolang ik at werd ik niet misselijk, dus hebben we maar flink gegeten. Wel een periode dodelijk moe geweest, maar dat lijkt ook helemaal gepasseerd want ik voel mij top de laatste weken.

Ons baby’tje is super actief, net zoals Jitse was. Jitse was ‘s nachts wel rustiger en bewoog heel de dag door, deze keer word ik er ‘s nachts wel vaak wakker van. ‘t Zijn echt al harde stoempen, recht in mijn blaas (voetjes liggen momenteel naar beneden…). Maar uiteraard ben ik heel blij met een hyperactieve baby in mijn buik, want er is niets leuker dan het de hele tijd te kunnen voelen.

Vandaag hadden we de 20-weken echo, dus moesten we wel langs de vrouwendoktoor. Alles dik in orde: ons kindje groeit volledig zoals het hoort. Hij of zij heeft al zeker geen hazenlip of open rug en alle organen zagen er perfect in orde uit. Toch wel een hele opluchting dat het tot nu toe helemaal gezond is. Ons Jitske ging ook mee naar de baby kijken en ondanks haar enthousiasme vooraf, was ze welgeteld 2 seconden geïnteresseerd in de echo en begon toen te prullen aan de gynaecoloog zijn materiaal. Ze vertelde hem trots over t feit dat ze in de crèche op het potje pipi had gedaan en liet hem zien dat ze alleen op een stoel kon kruipen. Bij het doorgaan riep ze héél luid: “daaaaaaaag dokter!!!”

Sinds vandaag weten we ook het geslacht van ons tweede kindje, maar dat houden we weer voor onszelf!