Jitse Van Ballaer

Ons verlof in t buitenland zit erop voor dit jaar. We zaten een weekje in Frankrijk. Hoe het daar ging?… met ups en downs, eerlijk gezegd.

De lange rit met de auto, daar hadden we schrik voor, maar het viel uiteindelijk allemaal super goed mee. De heenrit deden we in twee stukken en we overnachtten dus één keer in een hotel. Dat was voor Jitse wel een beetje moeilijk, ze begreep echt niet wat de bedoeling was van heel dat gedoe. Haar in slaap krijgen ging dus moeizaam, maar voor de rest ging het echt heel vlotjes. Mits een incidentje de tweede dag, waarbij 2 rozijntjes in één neusgat werden gestopt, hebben we geen problemen gehad. Uiteraard waren we goed voorbereid, met onder andere een DVD speler voor in de auto, maar die werd altijd pas helemaal op het einde van de dag bovengehaald. Ondertussen kent Jitse ook alle liedjes van Kapitein Winokio uit haar hoofd en ze is een enorme fan. Pieter en ik mogen nu niet meer kiezen welke muziek we luisteren in de auto. Onze dochter roept meteen: “NEEEEEE, ANDERE muziek! KAPITEIN opzetten!!!”

De vakantie zelf was soms heel fijn en soms ook niet. Het weer was niet super: de eerste twee dagen lekker warm en veel zon, dan een dag regen van ‘s ochtends tot ‘s avonds en de dagen erna waren wat wisselvallig. Te koud om te zwemmen en te zonnen. En Jitse was eigenlijk even wisselvallig als het weer. Soms was ze superblij en superbraaf, maar andere momenten had ze vreselijke peuterkuren. Niets mee aan te vangen dan. Nochtans hebben we echt naar haar ritme geleefd, geen dutjes overgeslagen enzo, maar dat leek niet veel uit te maken.

Wel altijd een winner: het hondje van de eigenaars van ons verblijf: Fifi, “Wifi” genaamd door Jitse. En mee patatjes uitdoen in de hof. En besjes plukken.

Op de terugrit gedroeg ze zich dan weer als een droomkindje, waardoor we na 300 km besloten om het in één keer te doen. We reden dus van 9u ‘s morgens tot half 8 ‘s avonds met 3 korte stopjes onderweg. Jitse heeft nog geen 2 uur slapend doorgebracht, dus je kan je inbeelden hoe ongelooflijk flink wij haar vonden de rest van de tijd. Slechts een half uurtje heeft ze gezeurd. En de DVD’s werden pas om 17u bovengehaald. Al teerde ze wel al van 2 uur voordien op onze belofte dat ze “straks TV mocht kijken”.

Een paar foto’s en een filmpje van de vakantie:

Jitse zwom voor het allereerst in een zwembad (vorige vakantie was het water véél te koud en kreeg ik haar er niet mee in). Het was dus de ook eerste keer dat ik met haar zwom. “Leuk hé!” (hoewel ik het NOG leuker vond toen ik haar uit dat zitje haalde en ik met haar kleine lijfje tegen mij aan door het water baadde.)

Meehelpen in den hof:

Met “Wifi” de hond:

Met de traktor rijden. Haar kempenroots komen naar boven:

Besjes plukken:

Papa geniet van zijn slapende dochter:

Er moesten dringend zwangere foto’s gemaakt worden (deed ik bij Jitse elke week en nu had ik er nog geen…!) Hier 25,5 weken ver:

Jitse over haar broer of zus gezwierd:

De omgeving was er super mooi. Een wandelingske aan ons verblijf:

Maar er waren ook netels. Zo kreeg Jitse voor het eerst een rood handje met héél veel witte stipjes…

En we leerden haar hoe een fototoestel werkt:

PS: kindjesvel verbrandt ook nog nà 5 uur ‘s avonds. De eerste dag totaal niet bij stil gestaan, gezien dat hier nog nooit eerder een probleem opleverde, waardoor Jitse al meteen met knalrode bovenrug, schoudertjes en borstkas rondliep. Een rotslechte mama voelde ik mij. We hebben ons lesje geleerd!