Jitse Van Ballaer

… die wegen echt wel het zwaarst. Nog een twee à drie weken en dan kunnen we dat baby’tje van ons eindelijk vasthouden!

Sinds vorige dinsdag zit ik lekker thuis, een aantal dagen vroeger dan voorzien. Maar gezien ik nogal veel last heb van mijn bekken en vermoeidheid, heb ik beslist maar zo snel mogelijk de rust te nemen die ik nog oh zo hard nodig zal hebben. Omdat ik nu bijna continu pijn heb, is slapen en stappen/bewegen echt moeilijk aan het worden. Stiekem werk ik nu thuis wel nog heel hard verder aan alles wat nog gebeuren moet, want het is pas wanneer mijn checklist helemaal van de baan is dat ik echt rust zal vinden denk ik. Het komt hélemaal goed!!

Onze baby stelt het trouwens super goed, nog steeds. Maandag ging ik nog eens langs de vroedvrouw: dezelfde vroedvrouw die mij hielp om Jitse op de wereld te zetten. Het was super om haar terug te zien! Ze hielp me mijn baby voelen, en zo had ik op een gegeven moment het hoofdje tussen mijn twee handen. Zo gek en leuk! Op zo’n moment ben ik toch weer mega blij met mijn keuze om niet enkel bij de gynaecoloog langs te gaan voor controle, het is totààl anders.

Ze zei wel dat het – op dat moment- een sterrenkijkertje was, of toch half en half…
Slik.
Maar ze zei ook, en dat merk ik zelf meermaals per dag, dat het absoluut nog kan draaien, dus we blijven maar gewoon rustig afwachten en we zien wel wat de bevalling ons brengt!