Goed he, goed goed goed! En soms ook wat minder goed, gelijk dat bij iedereen gaat denk ik?
De zwangerschap verloopt nog altijd prima, met ons baby’tje is alles dik in orde. Ik heb zeker niet te klagen, maar de het is toch wel zwaarder dan toen ik zwanger was van Jitse. Mijn buik is qua omvang vergelijkbaar met 39 weken Jitse, en ik heb nu nog 9 weken te gaan! SLIK! Daarbij komt dat ik nu veel minder rust heb, veel meer moet heffen (Jitse wil vaak nog gepakt worden en ik pak haar ook nog héél graag eens goed vast) en dat ik verschrikkelijk slecht slaap. Onze baby is wel weer heerlijk beweeglijk en daar geniet ik dan super hard van in de uren dat ik wakker lig! 
Jitse begint meer en meer te begrijpen wat er te gebeuren staat en dat is soms echt heel schattig. Ze stopt een bal onder haar truitje, zegt dat er een baby in zit en aait haar bolle buikje. Ze komt bij mij zitten, zegt dat ik een mooie dikke buik heb en aait de baby. Als ze iets vindt in huis waarvan wij zeggen dat het voor de baby is, dan komt ze dat aan mijn buik geven en probeert het erbij te stoppen. Ik heb haar ook al vaak verteld dat we samen voor de baby gaan zorgen en zo nu en dan komt ze dan weer tegen mij zeggen wat we dan allemaal gaan doen: badje geven, andere pamper aandoen enzo… En ze weet ook al dat de baby uit de buik gaat komen en dan aan mama’s borstjes gaat drinken!
Dat laatste heeft haar interesse voor mijn borsten weer opgeflakkerd. Als we samen in bad zitten, wil ze altijd eens proeven. Ik laat haar maar doen, want de vroedman had ons al verteld dat het zou kunnen dat Jitse ook terug zou willen drinken na de geboorte. Ze probeert dus af en toe te proeven, maar eigenlijk weet ze helemaal niet meer juist hoe dat ook weer werkte en het blijft dus bij heel kort eens tutten. Ik ben wel heel benieuwd wat dat nog gaat geven!
Voor de rest gaat het met Jitse ook prima! We zijn 2 weken terug nog eens langs Kind en Gezin geweest en de conclusie blijft dezelfde: groot en mager, zoals haar vader. De dokters stonden versteld van haar kunnen en vooral van haar gebabbel. Ze spreekt echt al heel goed, maar dat wisten wij uiteraard al een hele tijd. Onze dochter tatert de hele dag door en kan echt al hele verhalen vertellen. Ze doet uitspraken als: ” Opstaan, mama en papa, ‘t is tijd! Deken weg!”, “Plakker aan kleine teen doen, doet pijn, zéker weten!” Er valt al eens een “salut!’, “tot ziens!”, wat zo grappig is om uit haar mond te horen komen. Ze noemt ons vaak mama Dorien en papa Pieter, omdat ze hoort dat wij elkaar bij naam noemen. Als Jitse van de crèche komt, dan vertelt ze met welke kindjes ze heeft gespeeld en wie er allemaal stout geweest is. Als we haar mogen geloven is Kobe elke dag stout en moet die altijd in de hoek.
Liedjes zingen kan ze ook verbazingwekkend goed, echt van begin tot einde zingt ze mee! Dringend tijd voor nog eens een fimpje eigenlijk.
Haar interesses gaan de laatste weken vooral naar kleuren, schilderen en kleien. Als ze nog tijd over heeft maakt ze puzzels (van 4 stukjes kan ze helemaal alleen) en ze leest nog altijd heel graag boekjes. Als het mooi weer is trekken we naar de zandbak of de waterspeeltuin en dan haalt ze echt haar hartje op. Deze week is Jitse al enorm teleurgesteld geweest dat we niet buiten konden spelen door de regen.
Natuurlijk komen er ook hele lastige momenten kijken bij haar leeftijd. Enkele weken terug werd ze plots heel lastig, wou niet meer slapen (behalve bij ons in bed), drama’s alom hier. ‘t Was dus weer wat zoeken, maar nu hebben we haar avondritueel wat aangepast en is het weer veel beter. Vorig weekend is ze ziek geweest,dus er zal ook wel iets gewrongen hebben waarschijnlijk, zoals een kies of 2. Ondertussen heeft ze veel bijgeslapen en is ze gelukkig weer veel beter gezind.
We tellen ondertussen af naar haar tweede verjaardagsfeestje, want over welgeteld 12 dagen wordt onze meid al 2 jaar!!! Daarover binnenkort meer dus…
