Het gebeurt steeds vaker dat Jitse wakker is, zonder te eten. Die tijd vult ze voornamelijk met:
protten laten, geeuwen, beetje lachen, vrolijk rondkijken, kreunen en duwen, armpjes zwaaien, beentjes zwaaien, beetje zeuren, beetje huilen, haar O-mondje (zoooo schattig!) laten zien (als haar pamper uit is, merk je dat ze op die momenten plast of kaka doet bij de weg) , …
Groot was onze verbazing (en ook die van de vroedvrouw) toen ons Jitse daarnet gewogen werd. Ze is op een week tijd maar liefst 600g bijgekomen! Volgens mij ben ik haar gewoon aan het overvoeden!
Jitse heeft ondertussen ook al bijna een week last van enorme krampen. Waarschijnlijk vraagt ze als troost extra te drinken, omdat het zuigen voor haar de pijn verzacht. De vroedvrouw denkt aan een koemelkallergie, dus ik mag weer op “dieet”. Net nu ik alles terug dacht te mogen eten, moet ik nu nog harder opletten dan tijdens de zwangerschap. Maar als het ons Jitske helpt, met veel plezier natuurlijk. Over een week zouden haar krampen over moeten zijn, zo niet moeten we verder zoeken hoe het komt dat ze er zoveel last van heeft.
Het goede nieuws is dat ik haar nu ‘s nachts niet meer om de 3 uur moet wekken, dus als Jitse hiermee akkoord gaat, kunnen we hopelijk snel 5 uur achter elkaar slapen. Die rust is in elk geval meer dan welkom op deze moment…
Verder is het ongelooflijk hoe sterk ons meisje is en hoe lang ze haar hoofdje al kan rechthouden. Ze heeft haar spieren natuurlijk ook altijd ferm getraind in de buik!
Vermoeiende dagen ten huize Van Ballaer want Jitse deed wat lastig. Volgens de boekskes heet dat de ‘groeispurt’. Knip- en plakwerk van de website van Kind en Gezin:
Klopt allemaal wel. Gelukkig lijkt het ergste nu weer voorbij.
Slaapwel!
Eerst en vooral: hartelijk bedankt voor alle gelukswensen en geschenken waarmee iedereen ons overstelpt heeft. Kom gerust eens langs om een glas te drinken op Jitse. Er staat hier ook nog een berg suikerbonen in onze living en die moeten hier dringend weg, want anders eet ik ze allemaal zelf op. Gewoon even vooraf naar ons bellen of mailen.
Jitse doet het ondertussen prima. Ze drinkt nu ongeveer om de drie uur aan de borst en voor de rest slaapt ze vooral. Wat een leven. Momenteel weegt ons meisje 3160 gram, dus op vier dagen tijd is ze weer 140 gram bijgekomen. Ze heeft zelfs al een klein papbuikje gekregen.
Haar darmflora werkt ook optimaal en ze weet ons steeds te verrassen met de tijdstippen waarop ze haar kleine en grotere boodschappen doet. Bijvoorbeeld: net nà het verfrissende badje of net nadat we haar een nieuwe pamper hebben gegeven. Een goed gevoel voor humor.
*haalt de vochtige doekjes alweer boven*
Vandaag stonden Jitse en mama in De Standaard, naar aanleiding van de week van de borstvoeding.
Je kan het hele artikel nalezen op de website van de krant ofwel kan je hier een pdf-versie downloaden.
Na een dieet van slapen en drinken en acht uur onder de zonnebank, was Jitse gisterenavond opnieuw wat beter op krachten. Van de 300 gram die ze de eerste drie dagen verloren heeft, kwam er op de vierde dag alweer 100 gram bij. Onze dochter is een flinke drinker!
Om half vijf mochten we gisteren naar huis vertrekken. Beetje spannend wel. Ons huis is nog steeds in werfstadium, dus moesten we nog snel een en ander reorganiseren om enkele kamers “babyvriendelijk” maken.
Jitse zelf ligt er niet van wakker en de eerste nacht is dan ook vlot verlopen. Zojuist is de vroedvrouw ons thuis komen bezoeken voor een checkup, en ons meisje is alweer 170 gram bijgekomen. Dus: 270 gram op twee dagen! Nog twintig gram te gaan en dan zitten we weer op het geboortegewicht. Dat is goed nieuws, want nu mogen we om de drie uur borstvoeding geven!
Onze nachtrust is daar bijzonder blij mee.
Drie dagen oud, en onze dochter ligt al onder de zonnebank.
Dat belooft voor later!
Zondagavond om 18u35 is Jitse geboren! Een gezond meisje van 50 cm groot en 3043 gram. Een schattig pluimpje.
Ondertussen stellen we het allemaal goed. Jitse drinkt vrij vlot aan de borst, mama is wat moe maar intens gelukkig en papa heeft de eerste vuile pampers al ververst. Uiteraard is iedereen welkom om ons te bezoeken in’t Sint-Vincentiusziekenhuis op kamer 212, of later (na een seintje) bij ons thuis.
