Jitse Van Ballaer

Gisteren mochten we alvast een bezoekje brengen aan Jitse haar toekomstige klasje. We maakten ook kennis met haar lieve juf Katrien. Jitse zit in de eendjesklas en haar zakje hangt al klaar aan het kapstokje. Zo gek om dat te zien! Ze kreeg als symbooltje de ballonnetjes.

Terwijl wij wat vragen konden stellen aan de juf trok Jitse al op verkenning en amuseerde zich kei hard met al het speelgoed. We zijn nu dus veel geruster dat ze het er rap gewoon zal zijn en dat ze zich goed zal voelen in haar klas. Jitse zal als enige en als laatste kindje instappen in februari, dus ze wordt de jongste van de klas. Dit heeft uiteraard als voordeel dat de rest het dan al goed gewoon is en dat ze nét iets meer aandacht zal kunnen krijgen tijdens die eerste -misschien moeilijke- dagen.

Het zal zo snel daar zijn zeg, niet te geloven!

Joehoew!

Deze morgen vroeg Jitse in de crèche zelf om op t wc’tje pipi te doen en het lukte! Daarna hebben ze haar de hele voormiddag in een onderbroek laten rondlopen en ze had geen enkel ongelukje…

Benieuwd of de toon gezet is nu!

Het zag er allemaal zeer veelbelovend uit, een paar maanden geleden. Ik ging er al van uit dat Jitse voor of rond haar 2de verjaardag wel vanzelf zindelijk geworden zou zijn overdag, zo vlot ging dat toen al.

Maar toen had ze een accidentje en schrok daar zodanig van dat ze een hele tijd lang niet meer op het potje wilde gaan. Ik liet haar maar doen, want we hadden toch nog alle tijd van de wereld en het laatste wat ik wil is haar forceren. Een tijdje later begon ze weer super flink op het wc’tje te gaan in de crèche. Ze vroeg er zelf achter en deed meermaals per dag pipi. Dus werd ons gevraagd om eens broekjes mee te geven, zodat ze haar eens zonder pamper konden laten rondlopen om te kijken wat dat zou geven. Met het vorige accidentje in mijn achterhoofd vreesde ik een beetje dat dat nog wat vroeg was, zeker omdat ze thuis niet echt interesse had voor het potje. Maar toch: broekjes meegegeven want je weet maar nooit…Eén dag heeft dat geduurd: na een paar plasjes op de grond wou ze weer niet meer op het wc’tje!

Terug bij af dus. Nu wacht ik nog steeds tot ze zelf aangeeft dat ze er terug klaar voor is. Er zijn periodes van lichte opflakkering, dat ze wel eens een paar keer op het potje gaat zitten, maar er valt zelden nog iets in. Als ik haar zeg dat grote flinke meisje pipi en kaka doen op het potje en niet in de pamper, dan wil ze er meteen op… maar een uur later lijkt ze dat alweer vergeten en kakt ze prompt haar pamper vol. Ze komt het zelfs niet meer zeggen, als ze kaka gedaan heeft: ze haat het om verschoond te worden want dan moet ze haar spel onderbreken.

Het lijkt dus wel of ze gewoon geen tijd en zin heeft om zich bezig te houden met haar uitwerpselen. Ook denk ik dat ze het een beetje eng vindt, want vorige week deed ze wel een beetje kaka op het potje en toen begon ze te wenen omdat ze precies niet goed wist wat er gebeurde. Nochtans is ze wel héél fier als het lukt, en ze vindt het super dat ze dan mee het potje mag omkappen in de wc en mag doortrekken.

Ik weet niet goed wat ik meer kan doen. Om haar te “trainen” is het absoluut de moment niet en eigenlijk ben ik daar ook niet zo voor precies. Ik laat het dus maar zo, voorlopig, en hoop op een spontaan inzicht van haar kant. Moest dat niet komen, begin ik in december toch met een potjestraining, dat zou nog tijd genoeg moeten zijn.

Duimen maar!