Jitse, lieve Jitske, mijn meisje, konijntje, drolleke, keuteltje, mijn kleintje, schattebol, zot schaapje, gekkie, lachebekkie,
Vandaag ben je 6 maanden geworden, een half jaar is dat al! Als de tijd zo snel voorbij blijft vliegen, dan zitten we morgen aan tafel voor taart met een kaarsje erop. Zot!
Ik kan het mij al bijna niet meer voorstellen, hoe klein je was toen je geboren werd. Vorige week hield ik één van je eerste slaappakjes vast, zo eentje dat ik al klaar had liggen toen ik je nog in mijn buik droeg, zo eentje waarbij ik me niet kon voorstellen dat je al zo groot zou zijn als je geboren zou worden. En deze keer was ik verbaasd dat je daar ooit hebt in gepast, in zo’n klein pakje, allee seg. Maar ik heb er foto’s van, dus het is echt waar, het was zelfs een beetje te groot.
Jouw papa zegt soms dat wij verslaafd zijn aan elkaar. Als je weer eens enkel en alleen bij mij wil zijn. Als je weer eens enkel en alleen stopt met wenen als ik je knuffel, en niemand anders. Als je weer eens wil tutten aan mijn borst, gewoon omdat je dat gezellig vindt. Hij heeft wel gelijk denk ik, je papa, wij zijn verslaafd aan elkaar. Maar ik denk niet dat dat kwaad kan, volgens mij mag het. Je bent nog zo klein.
Tot eergisteren waren wij nooit meer dan 4 uurtjes gescheiden van elkaar. Daardoor ken ik jou door en door, van binnen en van buiten. Daardoor weet ik dat je rustig wordt als ik aan je kinnetje kriebel, of je blote beentjes streel. Daardoor weet ik dat je het uitgiert van het lachen als ik in je knietjes knijp en als ik OE-IE-OEWIE-OE roep, of als ik je doe schrikken, of als ik je laat rondvliegen, of als ik doe alsof ik je laat vallen. Met je papa kan je nog véél harder lachen. Die moet soms nog maar iets tegen je zeggen en je begint al te bulderen. Je houdt ook heel veel van je badje, want dat is quality time exclusief met je papa. Ik ga er nog jaloers op worden als ik je zelf ook alleen maar ‘s avonds zie.
Want ja, mijn meisje, die tijd breekt aan deze week. Nog één dag en dan vertrek ik ‘s morgens naar mijn werk. Om je dan gedurende 9 onuitstaanbaar lange uren niet te kunnen zien. De dag daarna doen we dat wéér. En na het weekend moeten we dat élke dag. 5 onuitstaanbaar lange dagen zonder elkaar.
Je gaat spelen bij de Wendy, met allemaal andere kindjes. Je gaat er veel leren, dat weet ik zeker. Maar wat ga ik je missen, Jitse, wat ga ik je missen. En ik wou zo graag dat ik je kon uitleggen waarom ik je dat aandoe, je zo ineens achterlaten bij vreemde mensen. En ik wou zo graag dat ik je kon uitleggen dat je papa je zéker komt ophalen en dat ik dan niet veel later thuiskom. En dat ik je dan direct bij mij neem, aan mijn borst, waar je veilig en rustig bent. En dat ik écht nog wel van je houd, dat ik niet boos op je ben ofzo.
Maar je gaat dat kunnen, na een tijdje ga je je goed voelen daar en ga je flink kunnen zijn. Je gaat veel vriendjes en vriendinnetjes hebben met wie je veel kan spelen en lachen. Je gaat speelgoed kunnen afpakken van andere kindjes. En je gaat heel hard kunnen roepen als iemand jouw speelgoed afpakt, de stouteriken!
En ik ga dat ook kunnen, zegt iedereen. Op deze moment geloof ik er niks van, maar ik zal flink zijn omdat jij ook flink gaat zijn. Afgesproken?
Dus, Jitske, laat ons morgen genieten en extra zot doen. En we denken niet aan de volgende dag. Als we donderdag wakker worden gaan we voor het eerst een beetje onze eigen weg… Spannend he!
Zolang je maar weet, en dat is de reden van deze brief, dat ik oneindig veel van je houd. Ook als ik op mijn werk zit en jij bij de Wendy.
Kusje,
Mama
